Lunetten

Lunetten werd niet bedacht als wijk, maar als linie. Eeuwenlang was dit open land, bedoeld om onder water te verdwijnen als de stad werd bedreigd. Vier forten, grachten, dijken en sluizen bepaalden hier het landschap — en hielden Utrecht op afstand. Pas in de jaren zeventig veranderde dat radicaal. Op deze voormalige Houtense Vlakte ontstond een woonwijk die het tegenovergestelde wilde zijn van gesloten en hiërarchisch. Lunetten werd groen, open en experimenteel. Bewoners kregen inspraak, oude structuren bleven zichtbaar, en kunst werd onderdeel van het dagelijks leven: in tunnels, op pleinen en langs waterkanten. In deze podwalk volg je geen rechte route, maar een verhaal in bochten. Je loopt langs fortgrachten en inundatiekanalen, door bloemkoolstraten en parklandschap, langs scholen, een stadsboerderij en plekken waar middeleeuwse ontginning nog in de ondergrond zit. Wat ooit militair terrein was, werd een wijk waarin samenleven centraal staat. Zet je geluid aan en ga op pad. Lunetten ontvouwt zich pas echt als je het lopend leest.